- jedna wizyta w urzędzie

- wykonanych tysiąc telefonów

- zatwierdzenie kilku projektów i kilku odrzucenie

- napisanie analizy SWOT (a obiecywałam sobie że nigdy więcej)

- złożenie pisma do rąk Pani Dyrektor

- zaliczona jedna impreza w przedszkolu

- wizyta w kilku sklepach meblowych

- umówienie kilku spotkań

- napisanie setek maili

- trzy wizyty na poczcie bo listonosz się zmienił i nowy zostawia awiza a nie przesyłki

- spakowanie dwóch walizek

URLOP!!!

Będąc na Krecie nie mogliśmy nie skorzystać i nie wybrać się na wycieczkę na Santorini. Wybraliśmy ofertę biura podróży, żeby nie zawracać sobie głowy organizacją. Wczesnym rankiem wypłynęliśmy w kierunku wyspy i po ok. 3,5 h byliśmy na miejscu.

Widok na kalderę (jedna z największych na świecie - ok. 10km średnicy):

Pierwszym przystankiem było przepiękne miasteczko Oia:

Następnie przejechaliśmy do Firy, gdzie przespacerowaliśmy się drogą wzdłuż klifu:

Kolejną atrakcją był rejs na Palea Kameni - to mała wyspa pośrodku kaldery. 

Mogliśmy tu wykąpać się w gorącej, siarkowej wodzie:

Zajrzeliśmy też na Nea Kameni - większa wyspa z kraterem wulkanu pośrodku:

Późnym wieczorem wróciliśmy na Kretę:

Wielkim minusem takich jednodniowych wycieczek na Santorini jest pośpiech, który ciągle nam towarzyszy. Wszystko ogląda się z zegarkiem w ręku, bo trzeba zdążyć na powrotny prom. Dobrym rozwiązaniem byłoby pozostanie na wyspie na noc i powrót następnego dnia, bo po tak krótkim pobycie ma się wielki niedosyt. Ale z drugiej strony jest to bardzo wygodna forma - wszystko jest zorganizowane, wszędzie nas dowiozą, odbiorą, pomogą, o nic nie trzeba się martwić. Coś za coś...

A ja - chociaż to już moje drugie spotkanie z tą wyspą - mam ciągle mało i obiecałam sobie, że kiedyś zostanę tam na dłużej :)

CDN

Decyzję o zimowym urlopie podjęliśmy szybko. Po serii choróbsk, postanowiliśmy wygrzać się w słońcu, spędzając ostatnie dni zimy na Wyspach Kanaryjskich. Wybór padł na Lanzarote. Po zaznajomieniu się z tematem, uznaliśmy, że ta wyspa jest najbardziej niezwykła i najbardziej dla nas wszystkich ciekawa - nawet dla naszej córki (3,5 roku), która niedawno uległa fascynacji wulkanami ;)  

Pierwszego dnia pobytu było upalnie, więc dziecię spędziło całe popołudnie taplając się w basenie. Hotel leżał na peryferiach kurortu Playa Blanca. 

Te góry na horyzoncie to wyspa Fuerteventura. 

Następnego dnia pogoda była mniej łaskawa, a że mieliśmy już do dyspozycji samochód, więc udaliśmy się na zwiedzanie najbliższej okolicy. 

Naszym pierwszym przystankiem była warzelnia soli Salinas de Janubio - jest to najstarsza warzelnia na całym archipelagu, założona w 1895r. 

Następnie udaliśmy się do Los Hervideros - co po hiszpańsku znaczy "miejsce, w którym wrze woda". Morskie fale z wielką siłą rozbijają się o brzeg, wzbijając w górę gejzery piany. Niestety nie było nam dane tego zobaczyć, ponieważ morze było spokojne, ale wierzymy na słowo ;)

Kolejnym przystankiem było Charcos de los Clicos - zielone jeziorko powstałe w kraterze wulkanu. W rzeczywistości nie jest to jezioro, a laguna, która swój niezwykły kolor zawdzięcza zamieszkującym w niej algom. 

W otaczających lagunę skałach zauważyć można było zielone kamienie półszlachetne - oliwiny. Na całej wyspie sprzedawano wyroby z tego kamienia. 

W międzyczasie pogoda się zmieniła i zrobiło się ciepło (takie szybkie zmiany pogody towarzyszyły całemu naszemu pobytowi - chwilę chłodno, a zaraz gorąco), więc postanowiliśmy zjeść lody i zobaczyć Playa Blanca - miejscowość położoną najdalej na południe na wyspie, "nasz" kurort. Playa Blanca okazała się przyjemną mieścinką, z malutką plażą, portem, mariną oraz ładnym bulwarem nadmorskim, pełnym knajpek i sklepików z pamiątkami. Na szczęście nadal zachowała swój małomiasteczkowy charakter i nie stała się turystycznym molochem. 

Amelka wypatrzyła w centrum fajny plac zabaw, który odwiedzaliśmy jeszcze kilkakrotnie:

Na koniec podjechaliśmy do latarni morskiej, widocznej z naszego hotelu. Okazało się, że latarnie są dwie - stara i nowa:

Poranki i wieczory były chłodne. Należało zawsze mieć ze sobą jakąś bluzę, bo szybko zmieniała się pogoda. Jednak gdy świeciło słońce, było przyjemnie ciepło, na tyle, że kąpaliśmy się w basenach. Kąpieli w oceanie jednak nie próbowaliśmy, woda była za zimna.

CDN

Jeden dzień spędziliśmy na słynnej plaży Elafonissi. Malowniczą górską drogą dotarliśmy na miejsce...

Podczas naszych wędrówek po Berlinie nie mogliśmy zapomnieć o Zoo. Tym bardziej, że z hotelu mieliśmy do niego 3 minuty spacerkiem :)

 

 

Oprócz właściwego zoo, w ogrodzie mieści się również bardzo fajne akwarium:

Przespacerowaliśmy się również reprezentacyjną aleją Berlina Unter den Linden, zajrzeliśmy do katedry, przeszliśmy pod Bramą Brandenburską i zatrzymaliśmy przy pomniku ofiar holocaustu. 

Pomnik ten zrobił na mnie wielkie wrażenie - tysiące szarych brył o różnej wysokości, tysiące korytarzy, biegnących to w górę, to w dół, istny labirynt... A najbardziej wymowny był obraz bawiących się pomiędzy tymi blokami dzieci, które za nic sobie miały tragedię, z jaką to miejsce jest związane. Ot życie...

Zajrzeliśmy także do ogrodu przy pałacu Charlottenburg, ale wygnał nas stamtąd ulewny deszcz:

Więc szybciutko udaliśmy się do Muzeum Historii Naturalnej, gdzie zachwyciły nas gigantyczne szkielety dinozaurów. To tu można zobaczyć największy na świecie zrekonstruowany szkielet - brachiozaura:

oraz kilka innych dinozaurów:

Przy szkieletach umieszczone są interaktywne ekrany, które rekonstruują wygląd gadów - świetna zabawa dla dzieciaków!

Poza tym obejrzeć można kolekcję minerałów, meteorytów, gigantyczny zbiór wszelakich zwierząt - ssaków, owadów, ptaków, gadów itd. Warto spędzić tam kilka spokojnych godzin...

W Berlinie wszechobecne są karty zniżkowe do rozmaitych atrakcji, połączone np. z biletem do środków komunikacji miejskiej (my mieliśmy bilet trzydniowy, bo po mieście poruszaliśmy się tylko metrem i do niego dostaliśmy kupony zniżkowe). Warto dowiedzieć się o takich możliwościach, bo generalnie bilety wstępów są drogie, a kupony, jeśli się takowe posiada, znacznie te ceny obniżają. 

Berlin to najbliższa nam zagraniczna stolica, warta odwiedzenia i mająca dużo do zaoferowania zarówno dzieciom, jak i ich rodzicom. To na pewno nasza pierwsza wizyta z córką w tym mieście, ale nie ostatnia :)